De mooiste dorpjes van de Salento: welke zien en waarom

De zee brengt toeristen naar de Salento; de borghi zijn de reden waarom ze er verliefd op worden. Historische centra van lichte steen, verborgen binnenhoven, pleinen die 's avonds vollopen met leven: elk dorp heeft zijn eigen karakter. Hier een eerlijke selectie — niet "alle dorpjes", maar die waarvoor het echt de moeite waard is om te stoppen, met voor elk de juiste tip.

Specchia, de salon van het Zuiden

Specchia, opgenomen in de lijst van de Borghi più belli d'Italia, is het middeleeuwse Salento op zijn best: een compact en perfect bewaard historisch centrum, tegen een heuveltje aan gebouwd, gemaakt om doelloos in te verdwalen. Geplaveide steegjes, trappen, adellijke palazzi: het bonbondoosje onder de borghi, op zijn mooist in de avond, wanneer warme lichtjes de steen doen oplichten.

Presicce, de stad van de ondergrondse oliemolens

Ook Presicce (tegenwoordig Presicce-Acquarica) hoort bij de familie van de Borghi più belli d'Italia, met een unieke bijzonderheid: onder het hoofdplein gaat een stad van frantoi ipogei schuil — in de rots uitgehouwen ondergrondse oliemolens waar eeuwenlang olijfolie werd geperst. Boven palazzi en barokke kerken; beneden de ondergrondse wereld van het boerenbestaan. Weinig dorpen vertellen de twee zielen van de Salento zo goed.

Corigliano d'Otranto, het kasteel van de Grecìa

Het symbooldorp van het Griekstalige binnenland: Corigliano d'Otranto verenigt het Castello de' Monti — het meest spectaculaire kasteel van de Salento, met zijn slotgracht en barokke gevels — met steegjes waar de straatnaambordjes nog griko spreken. Het is de perfecte toegangspoort tot de Grecìa Salentina, op een paar minuten van de masseria.

Otranto, het dorp aan zee

Technisch gezien is het een stad, maar het historische centrum binnen de stadsmuren is in alle opzichten een borgo — en wat voor één: het mozaïek van de kathedraal, het kasteel, de witte steegjes die uitkomen op het blauw. We hebben er een complete gids aan gewijd: hier volstaat te zeggen dat het de enige plek is waar het perfecte dorp en de perfecte zee samenvallen.

Galatina, de elegante

Geen zee en geen heuvel: Galatina verovert je met elegantie — de volledig met fresco's beschilderde veertiende-eeuwse basiliek, de palazzi, de historische banketbakkerijen waar de pasticciotto is geboren. De complete gids vind je hier; het advies blijft hetzelfde: 's ochtends naar de basiliek, een lauwwarme pasticciotto als beloning.

De dorpen van de Grecìa: klein, echt, levend

Sternatia, Soleto, Castrignano dei Greci, Martano, Calimera, Zollino: verwacht geen duizelingwekkende monumenten, verwacht authenticiteit — bloeiende binnenhoven, ouderen op het plein, tweetalige straatnaambordjes, de pizzica in de zomer. Het zijn de dorpen waar de Salento niet poseert, en juist daarom houden we er zo van. En ze liggen letterlijk bij ons achter de deur.

Hoe je ze bezoekt (de tip die alles verandert)

De borghi van de Salento leven op vaste tijden, en die verkeerd timen betekent spookdorpen aantreffen:

• Vroeg in de ochtend (8-11): markten, bakkers, echt leven;
• vroege middag: alles dicht, iedereen rust — vermijden;
• vanaf de avond (19-24): het gouden moment. De pleinen lopen vol, de lichtjes gaan aan, er wordt gegeten en geflaneerd.

De perfecte vakantieformule is die van de langzame Salento: 's ochtends de zee, rust tijdens de hete uren, elke avond een ander dorp. Vanuit een centrale uitvalsbasis in het binnenland heb je er een dozijn binnen een half uur: de ene avond Specchia, de andere Corigliano, dan weer het plein om de hoek. En zo komt het dat de Salento je uiteindelijk niet meer loslaat.