Galatina: de basiliek, de tarantate en de bakermat van de pasticciotto

Op een kwartiertje van de masseria ligt een stadje dat drie schatten op een paar meter van elkaar verzamelt: een van de meest verbluffende frescocycli van Zuid-Italië, de symbolische plek van het tarantisme en — niet onbelangrijk — de bakermat van het meest geliefde gebakje van Salento. Galatina verrast werkelijk iedereen, en bijna geen enkele strandroute vertelt erover.

De Basilica di Santa Caterina d'Alessandria

De reden waarom Galatina de reis al op zichzelf waard zou zijn, is de Basilica di Santa Caterina d'Alessandria, eind veertiende eeuw gebouwd in opdracht van de familie Orsini del Balzo. Vanbuiten is het een elegant voorbeeld van romaans-gotische bouwkunst; vanbinnen laat ze je sprakeloos achter: de beuken zijn volledig bedekt met fresco's, een geschilderde "armenbijbel" die qua omvang en schoonheid vaak wordt vergeleken met de grote meesterwerken in de stijl van Giotto.

Scènes uit de Apocalyps, verhalen uit Genesis, heiligenlevens: elke muur vertelt. Neem de tijd, neus omhoog: dit is een van die plekken waar Salento even ophoudt alleen maar zee te zijn en grote kunst wordt.

De kapel van de tarantate

Op een paar passen van het centrum ligt een kleine plek vol herinnering: de kapel van San Paolo, verbonden met het ritueel van het tarantisme. Hier kwamen tot enkele decennia geleden elk jaar op 29 juni de tarantate aan — de vrouwen die geloofden gebeten te zijn door de taranta — om genade af te smeken bij de beschermheilige tegen giftige beten en water uit de put te drinken.

Vandaag is de kapel een stille getuige van die geschiedenis, die we volledig hebben verteld in het artikel over het tarantisme en de pizzica. Haar bezoeken nadat je dat verhaal hebt gelezen, maakt een wereld van verschil: dit is de exacte plek waar geloof, muziek en volksleed elkaar eeuwenlang hebben ontmoet.

De bakermat van de pasticciotto

Galatina koestert ook een zoeter record: ze wordt beschouwd als de bakermat van de pasticciotto. Volgens de overlevering werd het symbool van Salento — een schelp van kruimeldeeg met een hart van banketbakkersroom — juist hier geboren in de achttiende eeuw, in de oven van een historische banketbakkerij in het centrum.

Wat de historische waarheid ook is, één ding staat vast: in Galatina nemen ze de pasticciotto serieus. Even stoppen bij een banketbakkerij in het centrum en er eentje lauwwarm, vers uit de oven eten, is een verplicht ritueel — en de perfecte afsluiting van je bezoek. Voor alle andere smaken van Salento is er onze gids over de keuken van Salento.

Het historische centrum

Tussen de bezienswaardigheden door verdient het historische centrum een wandeling zonder haast: adellijke binnenhoven, palazzi met barokke balkons, kerken en steegjes die 's zomers naar koffie en kruimeldeeg geuren. Galatina is elegant zonder toeristisch te zijn: je beleeft haar op het ritme van haar bewoners.

Praktische tips

• Wanneer gaan: 's ochtends, om de basiliek open te vinden en de pasticciotto vers uit de oven te proeven; of in de late namiddag, wanneer het centrum tot leven komt.
• Hoeveel tijd heb je nodig: twee à drie uur volstaan voor de basiliek, de kapel en een zoete pauze — perfect als halve dag te combineren met het binnenland.
• Op 29 juni, het feest van de heiligen Petrus en Paulus, viert de stad haar band met de traditie: ben je in de buurt, dan is dat de meest sfeervolle dag om haar te begrijpen.

Hoe kom je er vanaf de masseria

Galatina bereik je in ongeveer vijftien à twintig minuten met de auto vanaf de masseria: het is een van de gemakkelijkste uitstapjes van je verblijf, ideaal te combineren met de dorpjes van de Grecìa Salentina. Veertiende-eeuwse kunst, de herinnering aan de tarantate en de beste pasticciotto van je vakantie, allemaal in één ochtend: weinig plekken geven zoveel op zo weinig ruimte.